VERVOLGVERHAAL, DEEL8

Oke, hier komt weer een stukje verhaal. Dit keer xtra lang omdat ik 3 weken ben weggeweest.Maar eerst ff een terugblik…

Inge’s vader was overleden, waardoor ze op een vreemde manier opeens heel populair was.Iedereen wou met haar omgaan. Maar ze liet haar vrienden Chantal en Damian niet in de steek.Chantal vond de populairste jongen van de school, Marc, al een tijdje leuk! Maar niemand wist dat hij haar ook leuk vond!Na lang gedoe hebben ze nu iets met elkaar. ********De volgende dag was Chantal tot over d’r oren verliefd op Marc, tja geen wonder want ze hebben ongeveer vanaf gisteren 16.15 de hele tijd lopen zoenen.Maarja, Damian en ik gingen wachten omdat we het anders zo zielig vonden dat Chantal alleen moest fietsen.“Ooh, hij is zo lief en hij kan zo lekker zoenen!” zei ze dromerig tegen me. “Jaja, ik weet het nu wel hoor! Maar jullie hebben nu toch wat of?” vroeg ik.“Uhu!” zei ze dromerig.“En wil mevrouw Edeleburg nu ook even opletten?” riep de leraar tegen Chantal.“O, ja sorry!” zei ze lachend. Ik had de slappe lach.Na de les hadden we pauze. Damian zat al in de kantine en keek raar op toen wij de slappe lach hadden.“Oke? Waarom zijn we zo melig?” vroeg hij lachend. “Haha, nou Chantal zat te vertellen over Marc enzo opeens begint Kameel tegen haar te schreeuwen!” zei ik lachend. Hij heet eigenlijk Carneel, maar iedereen noemt hem Kameel.Damian keek ons lachend aan. “Maar de volgende les zit ik naast Marc hoor!” zei Chantal. “Jaa is goed. Ik zat toch al naast Damian,” zei ik. 20 minuten later ging de bel. Chantal liep naar Marc en ik en Damian liepen ze achterna want we moesten naar de dezelfde les.“Echt, ze hebben nog maar een dag. Maar moet je kijken wat een klef stel!” fluisterde ik lachend tegen Damian. Hij lachte het uit.Chantal keek achterom en wij deden net of dat er niks aan de hand was. Ze keek ons lachend aan.Wij gingen achter Chantal en Marc zitten. Marc is m’n buurjongen dus ik goed met hem opschieten.We hebben nu Nederlands en met die vrouw heb ik altijd ruzie. De helft van de les waren wij met z’n vieren aan het praten. “EN NU OPLETTEN ALSJEBLIEFT MEVROUW PAS!” riep mevrouw Gastman.“Ik doe toch niks?” zei ik lachend. “Dat is juist het probleem. Deed je maar eens wat!”“Jaa, ik wil wel wat doen. Maar ik heb nog niks opgekregen,” zei ik. Iedereen begon te lachen.“OPHOUDEN MET LACHEN!” riep ze boos. “Ik begin net!” zei Erwin lachend. De grappenmaker van de klas.Ze liep woedend het lokaal uit. Iedereen kreeg de slappe lach. Opeens werd de deur open gegooid. Gastman kwam binnen samen met Polong, onze unitleider.Hij is chinees ofzoow. ******* Volgende week lezen jullie hoe het afloopt.