VERVOLGVERHAAL, DEEL 9

Okee, mevrouw Gastman kwam binnen met meneer Polong. “Willen mevrouw Pas en Jansen mee komen?” vroeg hij. Mevrouw Jansen is Chantal. We stonden op en begonnen de slappe lach te krijgen…

Meneer Polong wist dat wij haar niet mochten en haar graag mochten treiteren. We moesten met hun mee naar het kamertje van Polong. “Oke dames, ik wil dat jullie ophouden met mevrouw Gastman steeds haar les te irriteren,” zei hij. “Ja hallo. Wij kunnen toch moeilijk wat doen als wij niet weten wat wij moeten doen?” vroeg ik. “Jaa? Waarom wordt ze dan boos op ons?” vroeg Chantal boos. Ik wist dat Chantal snel boos kon worden. “Chantal, doe even rustig!” zei ik. Ze wist wat ik bedoelde. En trok zich terug. Naar een paar minuten mochten we weg.  “Man, wat kan zij zeuren zeg!” zei Chantal boos toen we op de gang liepen. We zagen dat meneer Eshuis (wiskunde)les gaf. “Hee meneer Eshuis!” riep ik en ik liep de klas in. Hij had een eerste klas. “Hallo mensen,” zei ik lachend. Iedereen begon te lachen. Chantal had de slappe lach bij de deur. “Zeg Inge, leg jij eens uit hoe die grafieken gaan. Want ze snappen er niks van,” zei meneer Eshuis.
Ik ging het ze het uitleggen. Chantal was ondertussen ook de klas binnen gekomen terwijl ze nog steeds de slappe lach had. “Jaa, kennen jullie Chantal?” vroeg meneer Eshuis. Iedereen schudde nee. “Nou, die wil je ook niet kennen, haha!” zei hij lachend.

Sorry voor dit korte verhaaltje! Maar ik heb even geen inspiratie meer(A).

Kusjes mij.